سفارش تبلیغ
صبا

نهانخانه جان

http://s5.picofile.com/file/8149893818/autumn_blanket_book_coffee_Favim_com_2207204.jpg

بلا تکلیفم باخودم

.

.

همانند  برگی رها در باد 

 

ساعت چند است ؟

نمیدانم .  

همه ی ساعت های زندگی من در غار ِ روز های واپسین خوابیده اند ؛ فقط امیدوارم به  عاقبت ِ داستان اصحاب کهف ؛ و بیدار شدن عقربه ها در دنیای لحظه هایی که در آنها دیگر مردگی آزاد نیست.

امشب ...  

حسی در تخت خواب ِ تنهایی ،  مرا کشاند به سوی کاغذ و قلم ِ بی جان ِ روی میز که هر روز هزار باز نفس میدمد در واژه های خلق شده ی ذهن خسته من ِ که دیگر دست از دنیا رسته است .  

باز باید بنویسم تا اندکی ، کمی ، مقداری یا لحظه ای ؛ آرام شوم .

مقیاس آرام شدن براستی چیست ؟؟؟؟ 

میخواهم آرام شوم  ... 

آری باید بنویسم ، چون  تا صبح شاید بمیرد باز بُعدی از من در من و باز من مدتها سوگوار ِ بُعد از دست داده ام شوم . 

نه حوصله ای نیست   ! حتی  هر چند نا چیز هم .   دیگر در من  حوصله ای نیست .

سیگارم کجاست ؟

الان باید سیگار بکشم .

نگاهم میچرخد روی میز نیست ؛ روی تخت ؛ گوشه ی اتاق ؛ اه این   لعنتی کجاست ؟

باید افکارم را جمع کنم  تا یادم بیاید که  آخرین بار پاکتش را کجا گذاشتم ؟ 

آخرین بار ؛ یک ساعت پیش بود ؟ نه ! چند ساعت پیش بود ؟ نه ! دیروز ؟ نه ! دو روز پیش ؟ نه ! ماه پیش ؟ سال پیش ؟ ده سال پیش ؟ بیست و سه سال پیش ؟ نه ! نه ! نه ! 

یادم آمد .

من هرگز سیگاری نبوده ام . 

امان از خرداد ِ سرد ِ امسال  ؛ آنقدر سرد که مغز یخ میزند ! 

شاید باور نکنی کاغذ جان !

اما باید بگویم :  

که من سالها پیش در خلوتی تنها با او حرف زدم .

او گفت و من پوزخند زدم .

امروز به یاد آن روز من گفتم  او پوزخند زد ! 

قلب ِ سر سختم را میگویم !

گفته بود هرگز ساده عاشق نمیشود و من ساده مسخره اش کردم و امروز سادگانه فهمیده ام  آن روز قلبم شوخی نکرد و هرگز عاشق نشد .

چون عشق را ساده ندید .

  قلبی که  عشق را ساده نمینگرد و هرگز عاشق  نمیشود !

و من امروز فقط در خودم پرنده ی سرکشی را حس میکنم که  فکر پرواز از جسم  او را شبیه دیوانگان  در قفس کرده است  .

روحی که اهلی به عشق زمینی نیست را انگار نمیتوان وادار به در جسم  ماندن کرد ... 

مریم . جاوید 

 

 



برچسب‌ها:
روح داستان کوتاه قلب عشق ادبی عاشق
+ تاریخ شنبه 94/3/23ساعت 1:51 صبح نویسنده مریمــــ . جاوید | نظر

حس های شاید خاص !

وقتش شد ... حالا  وقتش شد که من از واژهای  تازه به بلوغ رسیده ، بنویسم ...

از یک حسی بنویسم که ریشه در خاک تنی نهفته است به اسم انسانی ترین حس های دنیا   ...

شاید من خوشبخت ترین ِ دنیا هستم که شیرین ترین قسمت یک حس را می توانم تجربه کنم ... 

شاید از یک فنجان چای خوشرنگ همه دنیا فقط یک فنجان ببیند و یک چای خوشرنگ!!!

اما برای من ، یک فنجان چای در یک آرامش مطلوب یعنی متبلور شدن  واژه ها درون ذهنم و بیقرار شدنم  شبیه آدمایی که یک شی قیمتی را گم کرده اند به دنبال یک کاغذ میگردم یک قلم برای نوشتن از خیلی حرف هایی نمیشود زد ،فقط باید نوشت . 

 

میشود  عشق را بارها تجربه کرد. گاهی  خام گاهی پخته و حتی  گاهی خاص  ... 

شبیه یک میوه ی کال بعضی حس ها برایم بسیار دل چسبند . مثل وقتیکه روز شماری میکنی  شکوفه ای به میوه ای  تبدیل شود و اولین میوه ی کال و نرسیده میشود بهترین مزه از بهترین طعم دنیا !  

شبیه زنی که از صبح برای آماده کردن یک قرمه سبزی زحمت میکشد و تا ظهر انتظار جا افتادنش را میکشد و عشق را لحظه ای تجربه میکند مزه ی جا افتادن غذایش را بچشد !

و یا شبیه یک عطر همیشه آشنا که هر جا از هر نقطه ی دنیا در هر ساعت و هر لحظه ای بپیچد و  تو حتی اگر اقیانوس ِ آرام هم باشی جوری متلاطم شی که حادثه سونامی هم پیش حال ِ تو ساده باشد  ... و تجربه یک عشقی تا این اندازه خاص برای هر آدمی ممکن نیست ؛ اما اگر انسان باشی و اشکال مختلف عشق را در شاخ و برگ زندگی تجربه نکنی افسوس داری .. 

مریم.جاوید

 



برچسب‌ها:
خاص خوشبحتی عشق دنیا ادبی داستان کوتاه
+ تاریخ یکشنبه 94/3/17ساعت 11:25 عصر نویسنده مریمــــ . جاوید | نظر

 

ز خیال نابت هرگز نتوان نوشت

شاید فقط 

از """آشوب در اندرونم""" چند بندی نوشت 

شاید فقط 

 

 من سر بزیر تر از دیروز

میشوم امروز 

تو  بی رحم تر از ثانیه ها 

می گذری از من  آسان تر از هر روز 

**

رنگ میبازم

در بیچ و خم های  بی چهرگی دنیا 

وقتی  که دیگر

گله هایم درد نیست 

و درد هایم هست  گله 

**

هر چه بیشتر در خویشتن 

میشوم  خودی  

حس میشود بودنی که 

حالا شده تهی 

**

تو همان  خود ِ  هستی

وقتی در منی شبیه من 

لحظه ای فقط لحظه ای  نیستی 

ز ُ ز ُ میزند در درونم  رنگ ِ نیستی 

 

مریم جاوید 

 

 



برچسب‌ها:
شعر نو عاشقانه ادبی عشق درد
+ تاریخ پنج شنبه 94/3/7ساعت 4:19 صبح نویسنده مریمــــ . جاوید | نظر

بیا با هم ببافیم ... من دل شورگی ها را تو آرامش را  

 

حل میشود سختی های درونم 

در حرارت ِ دستانت 

***

زلال میشوم و فرو می چکم 

بر وسعت بی انتهای قلبت 

***

در گیرم میشوی 

در گیرت میشوم 

***

ساده نیست اما 

تو اتفاق می شوی 

و ... 

من دچارت میشوم 

***

باز شب 

باز پنجره های پر از حرف ِ شهر 

باز معدود عابرانی که بسیار خسته اند 

و باز 

می لغزد بی وقفه احساسم 

بر گونه ی مهتابی ِ ماه 

***

و تو هرگز 

حتی نمیپنداری !!!

که امشب 

هم نشین است 

چه آشوبی با دل ِ من 

.

.

.

مریم جاوید 



برچسب‌ها:
آشوب شعر عشق ادبی
+ تاریخ پنج شنبه 94/2/24ساعت 11:52 عصر نویسنده مریمــــ . جاوید | نظر

یک عالم مُـــــــــــردن !!! 

 

یک  وقت هایی  میشود 

از روزنه ای که شبیه پنجره ی اتاقت هست 

دلت هوایی شود و بخواهی ..

بال داشته باشی و بروی 

آنقدر بروی که همه بودنت را فراموش کنند 

 شبیه  درختی شده ام

که ریشه هایش خسته از خاک شده اند

.

.

هوای 

رها شدن 

دارم 

ای زندگی 

.

.

.

هی ... 

زندگی اسارت شیرینی است

اما ..

گاهی دلت هوای مُـــــــــــردن میکند 

نه مُـــــــــــردن به معنای عام 

مُـــــــــــردن یعنی اینکه 

یک جای دنج دنیا ته ِ ته دنیا  تک و تنها بی فکر ِ بی فکر 

پر از لحظه های آروم 

بنشینی در تراس ِ جهان

و یک فنجان دم کرده ی بهار نارنج بنوشی !!! 

آری ...

به دید من

فارغ از دنیا شدن مُـــــــــــردن است و این مُـــــــــــردن بسیار زیباست ...

ای خودم جان

دلم مُـــــــــــردن میخواهد ... حواست هست ؟؟!! 

مریم جاوید 



برچسب‌ها:
مردن مرگ دل عشق ادبی هنری عاشقانه
+ تاریخ چهارشنبه 94/2/9ساعت 11:35 عصر نویسنده مریمــــ . جاوید | نظر

عکس خاص و هنری

گیجی مطلق

.

.

.

سکوت مثل یک چارقد کهنه و خاک گرفته پیچیده بود دور تا دور ، کنج به کنج ِ از ستون تا سقف از عرش

تا فرش ِ خانه ؛ زمستان نبود . مطمئنمزمستان نبود . شاید پاییز شاید بهار و شاید هم اردی بهشت بود . 

آن وقت سال ، شال گردن دور گردن ِ من چه میکرد نمیدانم . اما خوب بود که بود  . سرد بود و من

بدون اینکه به شال دست بزنم خودش دور گردنم محکم شد . 

از حال و پذیرایی گذشتم .

از راه رو های سرد و تاریک گذشتم .

انگار هزار سال بود که  کسی در خانه طعم زیستن را نچشیده بود و این عجیب بود . 

رسیدم به یک در چوبی که شک ندارم صاحب ِ اتاقش پشت این در بسته هزاران حرف ِ نگفته

خاطره ی به ثمر نرسیده و بغض های عمیق داشتهاست . 

حدس زدن جرم نیست حتی گناه هم نیست  و  من همه ی حس های صاحب ِ  اتاق را حدس زدم . 

در اتاق را بازکردم و وارد شدم . در را نبستم اما پشت سرم در بسته شد و من در اتاق تنها و

شال گردن باز بی اختیار دور گردنم محکم تر شد . 

صندلی چوبی ، تخت چوبی ، میز چوبی و ...

چرا همه چیز چوبی بود ؟! چرا صاحب اتاق تا این اندازه چوب را دوست داشت ؟! 

چوب ! بهترین حس ممکن را میتواند به هر کسی بدهد اما ترسناک است . آری چوب

ترسناک است . نمیشود با یک دنیا آسودگی به چوب تکیهکرد و آرام شد . 

چوب  شعله ور که بشود نیست میشود .تنها میگذارد و برایش مهم نیست که صاحبش شاید دل تنگ شود . 

ای وای امان از این شال گردن باز محکم تر قبل میشود . 

.

چنگ می اندازم به گردنم و تازه میفهمم اشتباه کردم و شال گردنی در کار نبوده پس این همه

خلق ِ تنگ از چیست  و باز نمیدانم . 

خسته ام ... 

بی اجازه از صاحب اتاق می خواهم روی تخت چوبی اش بخوابم .

از صدای فنر ِ تشک تازه فهمیدم که خیلی وقت است انگار خوابیدم .خیلی وقت ...

چشم هایم را میبندم و باز میکنم و دیگر در اتاق چوبی نیستم .

و باز چشم هایم را باز و بسته میکنم .و دیگر در اتاق چوبی من نیستم . 

 خواب بودم یا تازه دارم به خواب میروم .  نمیدانم .

خواب دیدم و یا تازه میخواهم خواب ببینم . نمیدانم .

تنها فهمیدم  که هنوز هستم ...

مریم جاوید 

 



برچسب‌ها:
داستان کوتاه تخیلی ادبی هنری عاشقانه
+ تاریخ سه شنبه 94/2/8ساعت 6:10 عصر نویسنده مریمــــ . جاوید | نظر

 

پا در میانی مادرم 

                                                                                                           جواب داد باز ...

...

حس آرامشی هست 

میان حفره ی سیاه ِ چشمش 

که سالهاست

 پی اش میگردم 

...

من چموش و لج باز 

بودم اما

 پا در میانی مادرم 

جواب داد باز 

...

میشود صدایش را

سالها شنید 

و در پیچ و خم شنیدارم  

هزار بار تکرار کرد 

و هرگز حسته نشد 

چه شیرین است 

طعم گواری شرعی بودن ِ بودنت 

...

تو از هزار قبلیه دور تر 

آمدی 

اما 

گویی 

هزار سال است که آشنای منی 

....

پا در میانی مادرم جواب داد باز !!!

بهترین 

هدیه  زندگی ام 

آمدنت 

به سرزمین ِ احساس ِ من 

خوش آمد 

 

 

 



برچسب‌ها:
هدیه مادر ادبی هنری عاشقانه
+ تاریخ سه شنبه 94/1/25ساعت 1:17 صبح نویسنده مریمــــ . جاوید | نظر